Logo

Team    
Xerbutri

Verlaten   
gebouwen

Huis Wolfskuilen

X

Huis Wolfskuilen

Info

In oktober 2013 was ik in deze regio op onderzoekstocht naar verlaten gebouwen. Een aantal gebouwen in de planning waren niet toegankelijk, dus heb ik als reservelocatie deze ruïne bezocht
In feite had ik niks verwacht, het zag er op Google Earth als een ruïne uit. Dat is ook zo, de buitenmuren staan nog, bijna elk venster is voorzien van een verboden toegang bord. Er zijn zeer veel paden rond en door het gebouw, het is zeker druk bezocht. Tijdens mijn bezoek ben ik niemand tegen gekomen.
Het was mooi warm weer, op een saaie, veel bezochte locatie. Toch voelde het bezoek niet goed, het voelde niet lekker. In sommige ruimten bekroop me een beangstigend gevoel, ik ben zelfs een keer vanuit de kelder naar buiten gerend, weet niet precies waarom. Als je de foto's ziet, zie je dat het een saai, veel bezochte ruïne is. Tegengesteld aan het gevoel tijdens het exploren. Vreemd
Later las ik dat er, naar overlevering, twee vermoorde meisjes begraven zijn geweest in de achtertuin, en dat er in de kelder met satanische rituelen mensen zijn vermoord. Dat er iemand in de muren ingemetseld is, en dat er een wolf met gloeiende ogen rondloopt. Een andere website noemt de ruïne het centrum van het kwaad dat middenin een groot pentagram staat. Het rept over vermoorde kinderen, of omgekomen kinderen tijdens een brand. Normaal zou ik geen van deze verhalen geloven, maar het voelt er niet pluis.

Historie

Vanaf ongeveer 1225 moet op deze plek een burcht of ridderwoning hebben gestaan. In 1335 wordt voor het eerst de ridder Hendrik van Wolfskuhlen genoemd. In 1449 wordt het riddergoed Wolfskuhlen in documenten goenoemd.
In 1789 kwam het landgoed in bezit van de familie von Wevelinghoven-Sittert, een ridder van de Maltezer orde. Hij liet rond 1800 het landhuis bouwen op de plek waar de burcht stond. Het landhuis werd het eigendom van onder andere Carl Florentin von Büllingen en de familie Von Loe.
In de tweede wereldoorlog werd het kasteel zwaar beschadigd, waarbij het archief over de oude burcht en de ridderfamilies verloren ging. Het pand is opgeknapt en verhuurd aan de naburige steenkolenmijn. De steenkolenmijn heeft het landhuis gebruikt als internaat.
In 1989 vertrok de steenkolenmijn en sindsdien staat de villa te vervallen. Het is nog steeds privebezit.

Rating2

Bouwjaar: 1800s
Verlaten: 1989
Bezocht door TX: 2013

Picture Preview

Klik op een foto om naar de fotogalerij te gaan

Picture Preview

Klik op een foto om naar de fotogalerij te gaan